HAKİM

Ehl-i dil olmak gerekdir meyl-i dildâr eyleyen.

HAKİM

Menşei Arapçadır.

“Hükm” kelimesinden türetilmiştidir.

Adil olduğuna inanılan, hüküm vermeye salahiyetli kimse.

“Mahkeme heyet-i umumisine arz edilen yeni deliller ışığında hakim,

derin bir muhakemeden sonra mahkumun tahliyesine hükmetti.”

HÜKÜM, HAKEM, MAHKUM,

MUHAKEME, MAHKEME, TAHKİM, TAHAKKÜM. AHKAM

Tags: , , , , ,

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir